Yem Toksikasyonları (Zehirlenmeler )

Hayvan, yemi hayvansal ürüne çeviren canlı bir makinedir. Yem girer, et çıkar, yumurta çıkar, civciv çıkar. Yem ne kadar iyi ve kaliteli olursa, üründe iyi olur. Bozuk yemler hem ürünü bozar, hem de canlı makineyi. Yani tavuğu, pilici, hindiyi hasta eder. İşte konumuz yemlerin yol açtığı bu bozukluklar:

En önemlisi: Mikotoksinler

Bunlar, besinlerin ve yemlerin küflenmesi ile meydana gelen zehirli maddelerdir.
Küf mantarları yemlerin tadını bozar. Küflenme olunca mantarların sporları yaygınlaşır. Bunlar da besinleri zehirli hale getirir. Böyle yemler tozlu ve lifli görünür.



Ortam uygun olursa…
Yemlerde mantarların üreyip mikotoksinlerin oluşabilmesi için ortamın uygun olması lazımdır.

Bunlardan birisi rutubet : Hasat zamanı ıslanan ve ıslak kalan yemlerde mantar ürer. Rutubetli yerlerde saklanan yemler de böyledir.

Isı da önemli faktördür . Mantarlar genellikle 20-30 derece arasında üreme gösterir.
Üreme için oksijen gerekir, asitli ortam gerekir, dane yemlerin kırılmış olması üremeyi kolaylaştırır.
Mikotoksinler uygun ortam bulduklarında bazı yemlerde hem kolay ürer, hem de çok ürer.
Bu yemler: Mısır, arpa, buğday, pirinç, pamuk tohumu, soya fasulyesi, yer fıstığı, fındık, ayçiçeği tohumu gibi maddelerdir. Bunlardan yapılan karma yemlerde mantarlar gelişir. Mantarlar da mikotoksin yapar.

Mikotoksinin ne zararı var…

Canlının sinir sistemini bozar. Sindirim yollarında yaralar meydana getirir. Yumurtalıklarda küçülmelere yol açar. Yumurtaların kalitesi bozulur.
Hayvanlar başka hastalıklara dayanıksız olur. Genç hayvanlar daha çok zarar görürler. Ördek yavruları en hassas olanlardır. Hemen ölürler.

Zehirlenme Belirtileri

Hindilerin iştahı azalır. Yem yemezler. Uyuşukluk, kanatlarda düşme, tüylerde kabarma olur. Beyaz derili genç ördeklerin ayak ve bacaklarının derisinin altında kanamalar, morarmalar görülür. Tavukların ibikleri solgun olur.
Teşhis için şüpheli yemler laboratuara gönderilerek muayene ettirilmelidir.
Tedavi için özel ilaçlar yoktur. Antibiyotiklerin etkisi yoktur.
Hayvanlara temiz su ve yem verilir. Felce karşı ilaçlar verilebilir.

Korunma

Küflü yemlerden kaçınmalıdır. Böyle yemler asla hayvanlara yedirilmemeli, depolara alınmamalıdır.
Depolar havadar ve rutubetsiz olmalıdır. Yemlikler, suluklar temiz tutulmalı, dezenfekte edilmelidir.
Alınacak yemin en çok bir ay içinde tüketileceği bilinmelidir.
Yem stoklaması yaparken usulüne uygun yığma yapmalıdır.

Beğenmek, paylaşmak ve yorumlamak için giriş yapınız!

Kronik Solunum Yolu Hastalığı - CDR
ETİYOLOJİ:
Mycoplasma gallisepticum, viral ve bakteriyel sekonder infeksiyöz ajanlar ve elverişsiz çevresel etkiler.

BULAŞMA:
- Direkt bulaşma: aerosoller ve sekresyonlar ile.
- İndirekt bulaşma: fomitler ve çiftlik personeli ile.

KLİNİK BELİRTİLER:
Öksürme, hapşırma, nazal eksüdat oluşumu izlenir. Genel olarak, tanıya sadece yön verebilen spesifik olmayan solunum sistemi belirtileri izlendiğinde hastalık tespit edilir.

LEZYONLAR:
Hava keselerinde inflamasyon, peritonitis, perikarditis ve poliserozitis görülür.

DİAGNOZ:
- Etmen identifikasyonu: kültür ve identifikasyon, PCR.
- Serolojik: PAT, IH, ELISA.

TEDAVİ, ÖNLEMLER VE KONTROL:
CRD ile mücadelede antibiyotik tedavisi temeli oluşturmaktadır. M. gallisepticum’dan ari hayvanlardan oluşan bir sürü oluşturulması gibi, sekonder kontaminasyon ve çevresel şartların kontrolü de aynı şekilde önem taşımaktadır. M gallisepticum için inaktif bir aşıyla aşılama hem patolojik açıdan hem de üretim seviyesinde faydalı etkiler sağlaması bakımından önem arz eder, çünkü aşı uygulaması bu sendrom için spesifik immünite sağlamaktadır.

Beğenmek, paylaşmak ve yorumlamak için giriş yapınız!

İNFEKSİYÖZ BRONŞİTİS
IB

ETİYOLOJİ:
Coronavirus, hemaglütinasyon özelliğine sahip olmayan bir RNA virustur. Rekombinasyon kapasitesi çok yüksektir; ısıya dayanıksızdır ve dezenfektanlara karşı duyarlıdır. Birçok serotipi bulunmaktadır.

BULAŞMA:
- Direkt: sekresyonlarla temas ya da aerosoller ile.

KLİNİK BELİRTİLER:
Solunum: genç hayvanlarda öksürme ve hapşırma görülür. Üreme: erişkin hayvanlarda yumurta kabuğunda ve yumurtanın iç kalitesinde değişiklikler meydana gelir. Klinik belirtilerin gözlemlenmesiyle tanı konulması, belirtilerin spesifik olmaması nedeniyle zordur.

LEZYONLAR:
- Solunum sistemi: eksüdat birikimi ile konjesyona uğramış trakea dikkat çeker.
- Üreme sistemi: yumurta kanalı ve yumurtalık değişimleri nedeniyle yumurta düşmesi artar ve yumurta kabuğunda problemler şekillenir.
- Renal: etki eden suşun karakteristiğine bağlı olmak üzere böbrekler hasara uğrayabilir.

DİAGNOZ:
- Etmen identifikasyonu: virusun izolasyon ve identifikasyonu, PCR
- Serolojik: ELISA, IHA, SN

TEDAVİ, ÖNLEMLER VE KONTROL:
Viral infeksiyondan sonra tespit edilebilecek sekonder ajanlara karşı antibiyotik tedavisi önerilmektedir. Hastalığın önlenmesinde canlı ve inaktif aşılar iyi sonuçlar vermektedir. Bir çiftlikte tespit edilmiş olan serotiplerden farklı serotipleri içeren aşıların kullanılmaması önemlidir.

Beğenmek, paylaşmak ve yorumlamak için giriş yapınız!

İNFEKSİYÖZ KORİZA
ETİYOLOJİ:
Avibacterium paragallinarum, A, B ve C serotipleri.

BULAŞMA:
- Direkt: nazal eksüdatlarla.
- İndirekt: kontamine suluk ve yemlikler ile. Replasman hayvanlarının getirilmesi ile çiftlik ortamına hastalığın taşınmasına da sık rastlanmaktadır.

KLİNİK BELİRTİLER:
- Solunum sistemi: yüz ödemi, nazal ve oküler eksüdat atılması yanında yem tüketiminde ve yumurtlamada keskin bir düşüş izlenir.

LEZYONLAR:
Sinüzitis, rinitis ve konjonktivitis izlenir.

DIAGNOZ:
- Etmen identifikasyonu: eksüdatlardan veya svaplardan mikroorganizma izolasyonu, PCR.

TEDAVİ, ÖNLEMLER VE KONTROL:
Akut fazda kemoterapötiklerle tedavi uygulanması mortalitenin, hastalık dağılımının ve üretim kayıplarının kontrol edilmesine yardımcı olmaktadır, ancak kronik fazda sınırlı bir etkinlik sağlar. Üç serotipi de bulunduran inaktif aşılarla aşılama uygulanması, en yaygın ve en etkin stratejidir. Kontrolün etkin olabilmesi için, çoklu-yaş sistemlerinin önlenmesi ve replasman hayvanların kontrolü gibi yüksek biyogüvenlik ölçütleri sağlanmalıdır.

Beğenmek, paylaşmak ve yorumlamak için giriş yapınız!

İNFEKSİYÖZ LARİNGOTRAKEİTİS
ILT

ETİYOLOJİ:
Herpesvirus, DNA virus.

BULAŞMA:
- Direkt: hayvanlar arası temas.
- İndirekt: vektörler aracılığıyla.

KLİNİK BELİRTİLER:
Solunum sistemi: öksürme, horlama ve güç soluma, trakea üzerindeki mukus (balgam) nedeniyle blokaj oluşum miktarı artar. Bu mukus solunum yolunu bloke eder ve hayvanın asfeksiden ölümüne neden olabilir. Üretimde çeşitli düzeylerde düşüş görülür.

LEZYONLAR:
Hemorajik trakeitis ve inflamatuar eksüdatlar trakeal lumeni kaplar. Trakeanın histopatolojik muayenesi yardımcı olabilir, trakeada intranüklear inkluzyon cisimciklerinin tespit edilmesi patognomonik bir bulgudur.

DIAGNOZ:
- Etmen identifikasyonu: viral.
- Serolojik: ELISA, IF.

TEDAVİ, ÖNLEMLER VE KONTROL:
Hastalık önlenmesindeki en etkin metot, yüksek riske sahip bölgelerde canlı aşılar ile bireysel aşılama uygulanmasıdır.
hipra

Beğenmek, paylaşmak ve yorumlamak için giriş yapınız!
  • Yaklaşık
  • Tavuk hastalıkları bilgilendirme grubudur